اندیشگاه اول

١٨/مرداد/۹۷

موضوع اندیشگاه، موضوع تازه‌ای نیست اما نقش ارزشمند آن در تعاملات سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی و تاثیر مثبت آن در توسعه و ارتقای سازمان‌ها، به‌ویژه سازمان‌های ارایه دهنده خدمات به قشرهای متفاوت جامعه، باعث شده است که این تشکیلات غیر‌ ساختارمند گذشته، امروزه جایگاهی در ساختار سازمان‌ها پیدا کند. یکی از عادت‌‌های بد عمل پیش از تفکر یا تفکر پس از عمل است که راه برون رفت از این سیکل معیوب، نهادینه سازی الگوی عمل مبتنی بر معرفت است. اندیشگاه، مغزی برای اندیشیدن، ذهنی برای پرواز کردن و فکری برای گشودن است. اندیشگاه عرصه‌ای است که در آن خرد جمعی به منصه ظهور می‌رسد . در این فضا شرکت‌کنندگان درخصوص مسایل و موضوعات مورد بحث به اجماعی همگانی دست می‌یابند، چرا که در اینجا دیگر از سلسله مراتب خبری نیست.

اندیشگاه‌ها از جمله سازمان‌هایی هستند که نقش مهمی در روند رشد و توسعه کشورها دارند. اندیشکده، اندیشگاه، مرکز مطالعات استراتژیک، مخزن فکری، کارخانه‌های فکر، کارخانه‌های مغز و کارخانه‌های ایده برخی از عباراتی است که برای این نوع سازمان‌ها در ادبیات فارسی استفاده شده است.

اندیشگاه اول سازمان‌های دارای اندیشگاه نظریه پردازان و اندیشمندان را به خدمت می‌گیرند تا برای مسائل کلان، تحلیل‌ها و دستورالعمل‌هایی برای سیاست‌گذاری فراهم کنند. اتاق فکر یک سازمان متشکل از گروهی از نفرات خبره صاحب فکر و اندیشه و نوآور است که بر اساس روش‌های جمع اندیشی و بهره‌گیری حداکثری از خرد جمعی و شبکه مشاوران تخصصی به ارائه راه حل‌های خلاقانه برای حل ریشه‌ای مشکلات موجود و تدوین سیاست‌ها و برنامه‌های کلان سازمان می‌پردازند.

اندیشگاه‌ها از جمله سازمان‌هایی هستند که نقش مهمی در روند رشد و توسعه کشورها دارند. اندیشکده، اندیشگاه، مرکز مطالعات استراتژیک، مخزن فکری، کارخانه‌های فکر، کارخانه‌های مغز و کارخانه‌های ایده برخی از عباراتی است که برای این نوع سازمان‌ها در ادبیات فارسی استفاده شده است.

    اندیشگاه‌ها چهار ویژگی‌ عمده دارند:

  • جمع اندیشی
  • تولید فرآورده‌های فکر و انتقال به مخاطبین لازم
  • معطوف بودن کوشش‌ها به حل مسایل روزشرکت
  • درگیر نشدن در مسایل اجرایی و تشریفات رسمی سیاستگزاری